Tom Hautekiet

Geboren te
Mortsel
op 17 januari 1970

Overleden te
Berchem
op 30 april 2020

Meer informatie

Laatste Reacties

7 gedachten over “Tom Hautekiet”

  1. Sprakeloos voor dit grote verlies. Machteloos over wat onbegrijpelijk en onomkeerbaar is. Maar in warme, dankbare herinnering voor de herinneringen aan de momenten die we mochten delen met één van de meest getalenteerde en warme gasten van ons pak. So long Tom. Wij gaan jou niet vergeten, en warme knuffel aan alle familieleden en vrienden. Krisje en Jeroen

    Beantwoorden
  2. Beste familie Hautekiet,

    Met droefheid geslagen vernam ik het overlijden van Tom. Ik sta perplex! Blij hem na jaren toch nog eens gezien te hebben op z’n vernissage enkele maanden geleden. Met Tom heb ik in mijn prille jeugd supergeamuseerd! Spelen op het pleintje, drummen, muziek beluisteren… Die fijne herinneringen zullen me bijblijven. Mijn innige deelneming. Ik wens jullie allemaal veel sterkte toe !!

    Frank

    Beantwoorden
  3. Ik kan het maar niet vatten. We deelden een familienaam, kwamen mekaar sporadisch, meestal op de fiets tegen. Altijd joviaal, positief, warm, geestig. Een groot talent, een man met stijl en daadkracht, een voorbeeld. En vooral een mens, van vlees en bloed. Een ijkpunt. Een eik. Punt. Rust zacht, lieve Tom.

    Beantwoorden
  4. Ik wens jullie troost uit de mooie herinneringen en veel warmte van elkaar en ver daarbuiten. Hier brandt de mooiste kaars die ik in huis heb, voor Tom en voor de hele familie. In gedachten bij jullie, in het bijzonder vrijdag. liefs, Annemie

    Beantwoorden
  5. Tom bracht me binnen bij de scouts van Boechout. Dankzij en met hem heb ik er vele fijne jaren beleefd. Nadien zijn onze wegen uit elkaar gegaan. Ik heb er nu al spijt van dat ik hem later niet terug contacteerde maar ik koester toch mooie herinneringen aan deze steeds humoristische, fijne kerel. Veel sterkte aan de familie.

    Tom

    Beantwoorden
  6. Tom, Kiet,

    Je komen-te-gaan sloeg in als de drumslag waarmee je met de Tattoos het publiek verraste tijdens ‘Libre Taxi, Taxi libre”, jij showbeest, jij publieksfavoriet.
    Liefst méér dan 2 miljoen google-hits poppen op bij ‘El Tattoo del Tigre, Kiet”
    Je zou nogal gegrijnsd hebben met dat debiet
    Helaas, nooit meer die zalige vettige grijns en pretoogjes, voorbode van telkens opnieuw een goede portie kierewiet.

    “Ej, ej, kende die van die schele bietekwiet?”
    De hilarische mop van de gigantische mus op je schouder, “TSJILP!”, is wat me binnenschiet
    Kiet, je laat ons allemaal achter met gigantisch véél zielsverdriet
    Jij hield niet van getaffel en deed niet mee aan mensergerjeniet,
    “Het leven is te kort voor slechte wijn”, was jouw metaforiet.

    Je leerde ons Portugese gedichtjes

    Je was een Hautekiet maar ook een Bontenakel. Een veel-facettig-bonte mens, zo kleurrijk, in je ontwerpen, in je zijn: Geestig, creatief, sportief, begaan, vriend, papa, man, verhalend, beschouwend, entertainend, verrijkend, intrigerend, ruimte-vullend: “Dat is hier wel wat klein. Mijn ego kan hier niet draaien! ”.
    Je was geen sullenpiet en dat stoorde überhaupt niet.

    Het voelde als een eer én vooral een genoegen je vriend te zijn. Een samenzijn was nooit loos. Ik keek er altijd naar uit en wentel me noodgedwongen in de nageniet,
    Jij, Langs de lijn met je Suskewiet
    In de weer met Maira, je grote deugeniet
    Én jij met Kathleen, zo bonafide.
    Iedereen die je achterliet

    Zoveel herinneringen: schlittefart met bikini-girls, midlifecrisis-gewijs cruisen met de brommer aka Vespa, samen naar Beerschot – mét Niels; keifier op je “chocolate-pet” totdat je beseft dat het stond voor hasj en je dan maar de letters ‘choco’ of was het ‘late’ erafkrabte, gedol met directrice en leerkrachten van de Krokodil en kleine Stan, de kakkende Cowboy Henk op je pot, de man die het zomer/winteruur regelt, Kiet die skiet, het opzoeken van de koerslimiet, de Elmer-keukenpiet, … Vergeetmeniet.

    Maar Kiet … jouw tijdskrediet???
    Wat een belachelijke limiet!!
    Zo hypocriet! Jij verslaat de kanker en wordt dan genekt door een flebiet. Als Kakkewiet!
    Echt waar, wij waren nog niet klaar, bijlangenaniet.

    Zo’n groot gat, zo hard missen, zo pifpoefpaf-en-jij-bent-af, zo ARGHGRMK&!!LTFCKXBRK, zo kutkakkeboere, zo onwezenlijk, zo triest, zo’n tranenvergiet
    Ik wilde nog zoveel met je delen, over zoveel zaken je mening horen, kilometers malen, brouwsels proeven, rosbief met ‘artjes’ eten, deuntjes luisteren, gewoon wat memmen en schateren,..
    Gigantisch mannenverdriet.

    KIETJE, MAKKER, MAAT, het leven is écht te kort voor slechte wijn,
    We verlangen naar meer, màs que mai!
    Grüezi Miteinander!

    Arne
    Judith, Victor, Olivia, Romeo

    Beantwoorden

Plaats een reactie